Vertrokken omstreeks 14u30 om nog even snel langs te springen bij m'n moeder en daarna richting Lafôret te racen.
We zijn - na een korte tussenstop in het laatste wegrestaurant - aangekomen omstreeks 17U30 aan de herberg.
Hanneke en Theo verwelkomden ons zeer hartelijk en boden ons een drinkje aan, alvorens we de kamer bezochten en ons konden installeren. Terwijl we van een drankje genoten, arriveerden de 2 overige gasten, waarmee we samen het weekend zouden doorkruisen.
En we mogen natuurlijk Jansse niet vergeten. De Border Collie van Hanneke en Theo. Helaas geen foto van hem, hij wou niet blijven stille staan
Nadat Hanneke ons de kamer had getoond - ruim en gezellig - installeerden we ons gerief en besloten we op zoek te gaan naar iets om te eten. Theo deelde ons mee dat in Vresse sur Semois een hondvriendelijke zaak aanwezig was waar we wel iets konden eten. Vanaf de Herberg naar het stadje was het ca 1km wandelen. Wat we te voet hebben uitgevoerd via de straat. Het eten in Le Relais was goed en de bediening vriendelijk. De honden waren inderdaad welgekomen. Na het eten - ca 20u30 - keerden we terug naar de Herberg, waar we tot ca middernacht met de eigenaren een babbel hebben gevoerd.
De dag erop, maakte ik eerst een ochtendwandeling met mijn hondjes. Schuin tegenover de Herberg is een straatje naar beneden, waar de hondjes even verder los konden om hun behoeftes te doen. Al deden ze dat al eerder
maar toch mochten ze nog even los.
Herberg Le Lognard in de ochtendzon
Op hun site kan je lezen over deze brug
Tijdens de zaterdagochtend ging er een lichte nevel boven de boomtoppen
Hun inkomhall
Na het ontbijt - wat trouwens overheerlijk was - besloot Hans een stafkaart van de omgeving te raadplegen, zodat we een wandeling konden doen.
Op de kamer lagen de hondjes in volle spanning...
Gelijklopend met de straat waar wagens rijden, heb je een wandelwegeltje. Deze hebben wij genomen tot aan Vresse Sur Semois, vanaf waar de wandeling aanvankelijk start
we passeren daar ondermeer een waterzuiveringsstation
De brug die over de Semois heen gaat
Vresse sur Semois
We hadden de wandelkaart gekregen van Hanneke en Theo, maar ik had die op het nachtkastje in de Herberg laten liggen, waardoor Hans besloot even naar het Toerismekantoor - die zich in de hoofdbaan bevind - te begeven. Ondertussen wachtte ik in het zonnetje en aan de Semois, tot hij terug was
Eénmaal hij terug was - met een eigen gekochte kaart, vertrokken we.
Geheel terzijde vermelden dat we in het jachtseizoen zitten en dat Theo en Hanneke ons hadden ingelicht waar we wel en waar we niet konden wandelen. Ze hadden van de gemeente uit een interessante kaart, waarop alles duidelijk werd uitgelegd over de datums en de plaatsen. In het Info-kantoor beweerden ze dan net weer het tegenovergestelde... Maar het bleek toch dat dat Toerismekantoor fout zat met hun data...
Hier moeten we over
M'n 3 lievelingen op de foto
wandelen naast de Semois
achterom gekeken
er waren ook zwanen in het water
en infoborden. Dit stuk van de wandeling wordt wellicht vaak bewandeld, ook door mensen die anders nooit of zelden wandelen.
Af en toe wat tegenliggers... vooral vlaamstaligen
"Jij mag er ook eens op" zei Hans... en hupsakee, daar ging mijn digi...
we volgden in eerste instantie de rooie
Vandaag was ik de rugzakdrager van dienst
2 borden na één en ik had geen zin om altijd die borden van dichtbij te fotograferen...
"Ze moeten maar zelf ne keer komen" was mijn antwoord
Alé, toch nog eentje, om het af te leren. En toen merkte ik dat het weerkaatste, heb ik toch ff m'n colgate-smile bovengehaald
de 9 en de 16 zijn het aantal km's van die wandeling
Hoge bomen
en veel zon - warm dat dat werd zo
een gevallen schuur
't ging over in een verhard baantje (maar onbereden door wagens)
we waren save.
we gingen hier eens wat proberen...
uitzicht
Chaisière
en toen stoten we op een hek... ik wou zien via de weide of we daar voorbij konden, maar dat was dus niet zo... Beetje verderop stond een huis en ik was van de volle veronderstelling dat er tussen het pad en het huis geen paadje meer liep... Achteraf is dan gebleken dat we een ferme ommeweg hebben gemaakt voor iets dat in 5 stappen overbrugbaar was...
Maar we keerden dus terug en gingen verder op de verharde baan
Voldoende bankjes op de wandeling... daar hoeven we alleszins niet over te klagen
de kerk van Chaisière - daar moeten we heen
niet gezien noch gehoord
van het baantje af en via een kalm wegeltje richting 2vaksbaan
Kort langs deze straat
verderop linksaf, komen we nog een natuurreservaat tegen
rustige straat
kapel
en kerk
pauzeren aan een rustpunt
daarna verder, even naar omhoog
dit was dan het religieus gebouw - dat we op de GPS hadden waargenomen...
en tevens was hier het baantje waar we daarnet nog hadden staan sukkelen.
helemaal scheef zijn we niet gegaan... ik had 2 oudjes mee, weet je wel?
daar moet je rekening mee houden, dus gingen we kalm schuin de berg op
Het andere baantje ging dus recht omhoog... Dixie zou dat niet gekunnen hebben.
ze hebben hier ook bruine varens
uitzichtpunt
bankje stond wel niet helemaal waar ik dacht dat die ging staan, ma kom... hij stond er eh
wat meer ingezoomd
Ik had me wat sneller naar boven gehaast voor dat uitzicht... komen wat achter
Hondjes belonen
"Lacht ne keer" vroeg Hans
lief eh
oplettende hondjes
laatste loodjes
twas naar beneden voor diegene die dit bordje volgden
rechtdoor
voorbij deze boom
het avontuurlijkste stuk van de wandeling
speelt ie toch wel ni vals... hoek afsteken
Chucky was wildenthousiast van het wegeltje...
komen uit op een straatje
die we moeten oversteken en verder naar beneden langs dit pad
komen terug aan de Semois uit
na een heerlijk ijsje op een terras met een onbeleefde ober - waar ik geen foto's van heb
- keerden we terug naar de Herberg, via het zijdelingse wegeltje.
aan hun voordeur vind je een leisteen - net zoals aan alle deuren van de kamers.
Teveel geklommen of net te weinig, m'n schat had wat hoofdpijn.
Waarbij ik hem even met rust heb gelaten en beneden me aan een tafeltje heb gezet...
Heb ik al verteld dat ze een Border Collie hebben? Hij is lief en zot van balletjes... Jansse is de naam... alleen kwam Chucky daar weer niet mee overeen. Dus tijdens het ontbijt en de avondbabbels lieten we onze honden op de kamer - want voor Hanneke en Theo geen probleem was.
Dag 2.
Na ontbijt en wat bespreken waar we gingen wandelen...
Even wachten op baasje 2 buiten
Aangezien de jachtvelden nu elders lagen, moesten we een ander parcourtje gaan zoeken. Deze vonden we voorbij Vresse.
Na de brug naar links
vonden we deze dame. Een heks volgens Hans, maar het bleek slechts een kunstwerk te zijn
Links net buiten beeld een kapel... maar wij gaan lustig verder
Al laten we hen - die eerst een schietgebedje in die kapel hebben gedaan - voor
een haarspeldbocht
en dan stevig naar boven
pijltje hoorde bij een chalet
Door de bladeren was niet goed te zien dat de ondergrond over losliggende brokkerige stenen beschikte.
Niet meteen het handigst om op te wandelen
We mogen afslaan
zwartgeblakerde paddestoelen
Nog altijd mistig
zitten we nog goed?
even langs een rustig baantje
waren ze hout aan het stelen...
daarna konden we er van weg
naar boven
de werkers vanaf boven
één of ander nest?
"Cheese"
"Sprite is beter dan Cola"
paddestoel
ondertussen waren we terug op het baantje aanbeland... niet veel andere keus.
Van in de verte hoorden we constant een bel. "Net een bel van zo'n soepkar" zei Hans en ik dacht aan een koebel...
twas dus een ezelsbel
Hier zitten we
en de koeien hebben net hun vieruurtje gehad
even geen bos meer
uitzicht
Marmer? kwamen we meerdere stukken van tegen...
hielenloper Chucky
met weinig stippen
ééntje die aan het sterven was
met veel stippen
rechtdoor
Hier ist rechtsaf
zicht naar beneden
En dan komt dat op een breder pad uit
voor de natuurliefhebber: uw rustpunt
dit is het rustpunt voor iedereen die liever niet op stenen en boomstronken gaat zitten
nog eens controleren
aan de overzijde van de kloof
we zitten nog goed
Dit is een gereconstrueerd kamp van het verzet in de Wereldoorlog.
En dan moeten we heel stevig naar boven...
terug effen
en vanwaar we kwamen, terug naar beneden
nog eens een hoekje afsteken...
en als beloning, hebben wij ons nogmaals getracteerd op een ijsje
Finish... klaar om naar huis te gaan
