Dank je wel voor de reacties, allemaal.
Geen enkel probleem op gezondheidsvlak?
Wel, ik dénk van niet.
Omdat hij meer dan een jaar volledig zindelijk geweest is, en het nu, ineens, zo extreem is: hij doet niets meer buiten, alles binnen. Waar ik dan denk dat, als het bv. gezondheidsproblemen zijn of ouderdomsincontinentie is, die dingen langzamer komen. Eerst een paar druppeltjes tijdens het slapen. Dan een plasje net bij de deur. Enz.
En ook het moment waaróp hij telkens onzindelijk is, ik kan mijn gat niet keren, of lap, hij heeft weer een plas gedaan. Alsof hij wacht tot ik even weg ben en dan zijn slag slaat. Als het aan de gezondheid of ouderdom zou liggen, is het toch niet zo 'gecontroleerd'?
was ik me ook aant afvragen...
en anders ben je zeker dat er helemaal niets is gebeurd?
Ben je er altijd (tot vorige week) of moet je soms weg en heb je bijv Wick alleen gelaten... er kan veel gebeuren intussen... misschien dat hij dan net zijn gevoeg aan het doen was (buiten) en dat er hem iets deed schrikken, waardoor hij nu angst heeft om het nog buiten te doen... en daarom het binnen doet...
hoe is de stoelgang? (diarree/vast) (Kleur?)
Ik werk thuis, dus ben haast 24 uur per dag bij mijn honden. Af en toe moet ik eens weg, naar de winkel of zo, dus in feite kan het wel dat er iets gebeurd is. Bij zijn vorige baasjes had hij verlatingsangst, dat was bij mij ook vlug opgelost, enerzijds doordat ik thuis werk en hij eigenlijk nooit alleen is, en anderzijds door Babs, zij is zijn steun en toeverlaat, als Babs rustig is, is Wick ook rustig. Maar de aanleg tot verlatingsangst en onzekerheid zit er dus wél in.
Bij zijn vorige baasjes was hij onzindelijk, net zoals hij nu bij mij de laatste dagen is. Ofwel gaat hij naar buiten door het luik, komt meteen weer binnen en doet zijn gevoeg. Ofwel, stel dat hij bv ligt te slapen in de zetel en ik ben tv aan het kijken, zet ik me recht om iets uit de frigo te nemen: voila, een plas. Dus ik denk niet dat het uit angst is. Mocht hij angst hebben, dan zou hij, denk ik, niet eerst naar buiten gaan, dan zou hij toch gewoon binnen blijven? Of dan zou hij zich toch niet inhouden tot ik even weg ben, gauw plassen, en daarna van kromme aas gebaren?
Zijn stoelgang is altijd al geweest, en is nog steeds: heel donker, bijna zwart, heel los en heel erg plakkerig. Met 'los' bedoel ik niet 'plat', geen diarree. Maar 'los'. Babs legt altijd van die vaste worstjes, qua structuur doen ze me denken aan van die staafjes plasticine die je vroeger had. Die van de Wick zijn een beetje zoals paardenstront. Dat zijn bolletjes, maar die vallen meteen uit elkaar. Zo is de stoelgang van Wick ook. En heel erg kleverig. Misschien vies, maar het doet me denken aan darmplak. Ook door de kleur, àltijd pikzwart. Maar dat is bij zijn vorige baasjes ook altijd zo geweest, toen ik het hun vroeg, omdat het mij wel opviel, zeiden ze me dat dàt voor Wick gewoon normaal is.
Nog nooit problemen mee gehad zelf, maar ik heb wel eens op TV gezien dat ze zo'n hond gewoon aan het baasje vastmaken - kwestie van de nieuwe slechte gewoonte te kunnen doorbreken veronderstel ik...
Goed moe maken - dat hij de nacht doorslaapt...
En geen drinken meer na bepaald uur (afhankelijk wanneer hij laatste keer buitengaat)
moeilijk...
Ik heb dat ook al gedacht, om hem, op momenten dat ik bezig ben, hem gewoon aan mij vast te maken, zodat hij niet in de fout kàn gaan. Of stel dat hij in de fout gaat, dan kan ik hem meteen corrigeren. En daaruit volgt dan automatisch wat je nog aanraadt: hem goed moe maken, zodat hij doorslaapt. Want Wick slaapt de hele dag, dus tja ... dan ben je 's nachts niet moe meer, he. Maar ik heb dan compassie met hem, hij is al elf, en om dan een hele dag achter je bazin aan te lopen, als je gewend bent om hele dagen te slapen?
Ik heb ook al gedacht om hem alleen 's ochtends voer te geven, en niet meer 's avonds, en ook om hem na een bepaald uur zonder water te zetten, maar is dat wel gezond? Ik bedoel, die dingen doe ik voor mezélf, om het mezelf makkelijker te maken, niet voor het voordeel van Wick, ik wil hem geen schade aandoen.
Ik weet dat ze een deel van de oplossing kunnen zijn, maar ik ben ook een zacht ei. :$
Ik moet zeggen, vannacht en vandaag is al meegevallen. Blijkbaar heeft mijn schrikbewind toch resultaat. Vanmorgen maar één keer binnengeplast, toch voor zover ik kon controleren, want Wick heeft de gezellige gewoonte zijn je-weet-wel op te eten. Vandaag dan een hele dag bij mij genomen, in de bureau, en hij heeft maar twee keer in de bureau geplast. Bon, valt toch al mee, als je ziet van waar hij komt.
Dank je wel om mee te denken.
