Door omstandigheden waren we gisteren (5 mei) net op tijd in een friethuisje. Van de uitbaters mochten we de frietjes binnen opeten... (normaal was het enkel nog meeneem)
Hans vraagt aan mij: "hoeveel honden hebben zij nu?" Ik antwoord, naar 'volgens mijn' antwoord: 1
De 2 dames komen de zaak weer binnen om wat op te kuisen en ondertussen praten ze met ons. Vraagt Hans hen hoeveel honden ze hebben
"3" antwoordt de oudste van de 2
"Ah, ik dacht dat je er maar 1 had" zeg ik.
Ze vertelt over de manier waarop de 2 anderen bij hen zijn terechtgekomen. 1tje, een Jack - was van haar papa, maar die kwam te overlijden...
de ander is een verhaal waarvan je de ex-eigenaren zelf een spuitje zou willen geven...
Verhaal:
Kindje in de garage, stilstaand. Hond in garage. Wilde naar buiten lopen (of naar eigenaar), loopt daarbij het kind omver. Kind tegen de grond, tand door lip
"Die hond moet weg, hij is te wild"
vertelde de eigenares in de friterie... "of we geven hem een spuitje"
Hond is wel nog maar 9 maand op dat moment en een kruising van een labrador
