Een nieuw vriendje voor Babs?

[isabelle]

Hey mensen, ik heb me hier eeuwen geleden ingeschreven, maar ben sinds niet meer langs geweest.
Nu ben ik terug, want ik heb hulp nodig. Iedereen met enig inzicht in de hondenpsyche: alle hulp is welkom.
Het zit zo:
Toen Babs, mijn Amerikaanse Cocker, bij mij kwam wonen, was er al een hond: Dadek, de Mechelse Herder.
Hij was elf toen ze kwam, en ze hebben dus een paar jaar gelukkig samengeleefd.
Toen we Dadek op 14,5 jaar moesten laten inslapen wegens kanker, heeft Babs dus haar grote vriend verloren.
Ze heeft toen een periode ‘gerouwd’, ze zocht Dadek en was drukker en nerveuzer dan anders en ook aanhankelijker dan we haar kenden.
Maar met wat extra aandacht en afleiding is ze die periode goed doorgekomen.
Intussen hebben mijn ouders een Duitse Herder uit het asiel geadopteerd, Barco, toen tien maand, intussen anderhalf.
Alleen klikt het niet tussen Barco en Babs: Barco is te wild voor haar. Geen probleem, ik verhuis toch, Babs verhuist mee.
Ik was al van plan een nieuw vriendje voor Babs te zoeken, eentje van haar grootte en haar leeftijd.
Ik heb echt het gevoel dat ik Babs daarmee plezier doe, een hondje om mee te spelen, om haar gezelschap te houden.
Ik denk dat ze dat mist, een maatje.  En nu wil het toeval dat een hondje dat ik al jaren ken, op zoek was naar een nieuwe thuis.
Baasjes moesten verhuizen, de katten waren welkom, ’t hondje niet. ‘Komt ‘ie toch lekker bij mij wonen!’
Nu heb ik geen glazen bol en ik kan niet in de toekomst kijken, maar ik denk dat Babs en Wicky een heel mooi, lief koppeltje gaan vormen.
Alleen: mijn moeder is erop tegen. Ze vind het superegoïstisch van me. Omdat Wicky al tien jaar is.
Wat als Wicky sterft, dan verliest Babs opnieuw haar vriendje.

Dus mijn vraag: is het egoïstisch om een oudere hond te kiezen, en daardoor Babs mogelijk terug verdriet te doen?
Lijkt misschien een domme vraag, maar ik ben erg gevoelig voor de mening van anderen,
dus als ik ‘onder mijn voeten krijg’ wanneer ík denk goed te doen, dan heeft dat een enorme weerslag op mij.
Vandaar dat ik het eens in de groep gooi, eens luisteren wat jullie ervan vinden.
Groetjes
Isabelle
(ik weet trouwens niet of ik hier goed zit, of dit het juiste forum is. Dan verzetten jullie het maar.  )
 

[Xtreme Taz]

Persoonlijk vind ik niet dat het egoistisch is. Je doet 2 hondjes een plezier he. Babs een nieuw kameraadje en een goede thuis voor het andere hondje. Met meerdere hondjes krijg je wel dat 1tje zal treuren als de andere wegvalt, maar hoe je zelf al aangeeft, als jij dat goed opvangt is dat te doen. Persoonlijk zou ik gaan voor het vriendje erbij 

Succes in ieder geval met uw beslissing, wat die ook gaat zijn. 

[els]

Ik vind het ook nogal vergezocht ... je kan toch niet alles gaan op voorhand proberen in te schatten. In theorie zal natuurlijk die 10-jarige eerder wegvallen maar er kunnen nog zoveel andere dingen gebeuren die het leven van Babs ondersteboven gooien.

Bovendien denk ik dat we dat treuren toch wat te 'menselijk' zien. Hun gewoontes veranderen natuurlijk bij het wegvallen maar mits voldoende afleiding en zo hoeven dat toch geen drama's te zijn... 

[Riet]

Zoals Els zegt, je weet nooit wie als eerste zal gaan.
Als het klikt tussen beiden; waarom niet.

[Ilero]

Ik zou het ook doen. Zeker als het klikt.

[Michel]

Als je denkt zoals je moeder doet moet je niks meer doen he?

[Fiep]

Ga er gewoon voor. Wat is er mooier dan een oudje nog een mooi leven te geven. Hij zal in alle geval niet te druk zijn dus Babs zal zich waarschijnlijk snel aanpassen.

[*~*DF*~*]

als je een jonge hond neemt, kan die ook sterven
als je een jonge hond neemt en die komt niet overeen met babs en je zoekt voor die een nieuwe plaats, zit Babs ook weer alleen...

maw: je moeder overdrijft.

Dixie verloor zijn maatje aan 6 jaar ca. Kreeg een nieuw maatje, die viel alleen Dixie lastig (overdominant) en die hebben we (gelukkig) kunnen herplaatsen bij goede eigenaren. Daarna kwam Chucky

dus in feite kan je stellen dat ook Dixie tweemaal 'geleden' heeft over de verdwijning van z'n maatje. Ook al was die ene dominant, Dixie zal die heus ook wel gemist hebben de eerste dagen.

Daarom is Dixie niet slechter geworden ofzo...

Mensen moeten eens ophouden met te denken in 'mensentaal'... een hond zit anders in elkaar.

[Mandy]

eerlijk gezegd vind ik dit geen reden om geen 2e hond aan te schaffen. Zoals zo vele al hebben gezegt..je weet nooit wat er gaat gebeuren in Babs d'r leventje.

Als het goed klikt tussen de 2 honden, waarom zou je die andere er niet bij nemen.


Succes bij het maken van je beslissing!!

[Fiep]

Toen ons Teuntje stierf heeft onze Vinnie anderhalf jaar getreurd. Toen vond ik het genoeg geweest en ik ben ons Fiep gaan halen. Onze Vinnie was de koning te rijk. Voor hem was zijn zus terug, punt.
Kijk niet teveel naar wat andere mensen ervan denken, als jouw gevoel goed zit dan is het okee.

[isabelle]

Bedankt allemaal voor jullie bijdragen.
Jullie bevestigen wat ik er zelf van dacht.
Al begrijp ik wel een beetje het protest van mijn moeder.
Ik heb namelijk een goede maand geleden drie konijntjes overgenomen
van iemand die ze moest wegdoen wegens allergie.
En dan nu nog een hondje d'erbij.
Ze maakt zich vast zorgen dat ik te veel hooi op m'n vork neem.
Maar ik ben blij met de konijnen, ik geniet ervan
als ik zie hoe blij ze zijn en hoe ze springen en spelen.
En Wickey, tja ... Wickey is vaste klant bij mij in de winkel
en telkens hij komt is Babs er ook.
Ik weet wel dat dat niet hetzelfde is als samen wonen,
maar het klikt wel tussen mij en Wickey en tussen Babs en Wickey.
Hij is een gecastreerde Maltezer-reu, wel wat groot uitgevallen, hij is Cocker-formaat.
En hij is soms wat opdringerig, hij is tenslotte een reu, maar als Babs eens grolt, weet hij het wel.
Ik ben alvast van plan hem in huis te halen, wat anderen er ook van vinden. Ik ga hem die kans geven.
Als het niet lukt, lukt het niet. Maar dan hebben we tenminste geprobeerd.
Hij blijft nog een zestal weken bij zijn baasjes, tegen dan heb ik de verhuis achter de rug.
En dan is het zover. Ik houd jullie op de hoogte.
Tot later.
Isabelle

[Riet]

Succes met de verhuis, je nieuwe gezinslid en niet vergeten om terug te komen; 

[Ziggy]

succes

leuk dat ook een 10tje een kans krijgt 

[Mandy]

  Leuk dat je het toch nog doet!! Nu hopen dat Babs haar nieuwe vriendje leuk vind

[isabelle]

De datum is gekozen: op 13 april (nee, is geen vrijdag ) komt Mickey.
De veertiende begint de verhuis, en baasjes willen hem die stress besparen.
Spannend!