Stilstaan en kijken

[Fiep]

Ik denk dan niets, maar ik voel des te meer.
Ik heb onlangs in een zware depressie gezeten en eerlijk waar, als die honden er niet waren geweest was Fiepje er nu niet meer. (Tim, nu weet je meteen waarom ik een tijdje weg ben gebleven op het forum) Zij zijn mijn alles, mijn leven en mijn lust om te leven. Ik kan op ze mopperen, maar nooit voor lang. Tijdens mijn zwartste periodes kregen zij nog een lach op mijn gezicht. Al was het maar voor een fractie van een seconde, dat kleine zonnestraaltje verwarmde toch eventjes mijn hart. In die periode is Phoebe ook mee naar boven beginnen gaan als ik ging slapen. Daar keek ik gewoon naar uit: Weer een dag overleeft en een uurtje knuffelen met mijn kleine meid. Manlief was er in eerste instantie op tegen maar op aanraden van mijn psychiater is ze mee naar boven blijven gaan en dat heeft me erdoor geholpen.

Dus wat denk ik als ik mijn schatten zie? Niets, ik geniet...

[Riet]

Geniet er nog maar heel veel van Fiep 

[Borderfan]

Ik denk dat eigenlijk aan niets, ik geniet gewoon van m'n schatje.
Momenteel zit ook in een hele moeilijke periode, als ik 's avonds na een rotdag thuis kom en ik zie Hinta staan.
Dan ben ik zo blij dat zij er is, want ze is m'n steun en toeverlaat.
@Fiep: Geniet jij ook maar veel van je woefers.