Het eerste wat ik deed was me omdraaien met mijn rug naar hem maar hij kwam mijn gezichtsveld gewoon opzoeken dus ben ik maar overdreven beginnen geeuwen en aan mijn mond likken terwijl ik wisselend naar naar links en rechts weg van hem keek.
Gisteren nog een voorbeeld gezien van de kalmerende signalen. Er was bezoek bij mijn vriend z'n thuis. De hond daar is nogal gesteld op rustige mensen en heeft het niet op luid sprekende mensen. Je merkt dat aan zijn gedrag dat hij dat niet graag heeft. Als het voetbal is gaat Radja ook altijd weg want dan beginnen ze te roepen in de zetel.
Gisteren begon de nonkel nogal luid (gewoon luid enthousiast eigenlijk) tegen zijn vrouw maar daar kan Radja dus niet tegen. Daarom ging hij dan maar tussen de nonkel en zijn vrouw inzitten om zo een conflict te kunnen vermijden. Hij wrong zich er echt tussen en daarom stopte de nonkel met praten verbaasd wat die hond daar nu kwam doen.
Dus Radja blij en die ging terug in zijn mand liggen, hij had het "conflict" opgelost.
Terwijl er natuurlijk niets aan de hand was in mensen taal dan!
