Voor de mensen met meerdere hondjes

[Andina]

Het zijn allebei mijn maatjes maar Dina is net iets meer "van mij".
Misschien omdat ze er eerst was? Of omdat ik haar van mijn man heb gekregen voor mijn 50ste verjaardag? (jaja, hondjes worden soms cadeau gedaan    )
Of is het omdat Dina toch een beetje ons zorgenkindje is?
Ik train ook alleen met Dina, mijn man doet dat met Jessie, die trekt dus altijd partie voor "zijn" madam 

[Borderfan]

Ik moet heel eerlijk toegeven dat, hoewel Emmy hier eerst was, Hinta toch mijn lieveling is.
Waarom? Haar neem ik veel makkelijker ergens mee naartoe dan Emmy en de klik was er direct toen ik haar zag.
Bij Emmy had ik dat niet. Eigenlijk had ik bij de fokker een ander pupje gekozen, maar dit pupje werd gekozen door iemand die voor mij mocht kiezen. Ik heb toen voor Emmy gekozen omdat haar karaktertje me het meeste aanstond.
Emmy hing van in het begin al veel aan m'n papa en als ik met Emmy aan 't spelen was en m'n papa kwam buiten dan bestond ik ineens niet meer. Maar Emmy is nog altijd een geweldige hond. Ik had, toen ik 15 was, een ideaalbeeld van een Labrador. Ik droomde ervan om met Emmy te trainen, dit heb ik ook gedaan, maar omdat ze wist dat ik haar niet kon tegenhouden, maakte ze daar misbruik van. Dat was voor mij dan altijd moeilijk om haar tegen te houden als ze iets zag en haar op dat moment te doen luisteren. Mijn papa heeft met Emmy brevet gespeeld en traint nu nog met haar. Er zei op een keer zelfs iemand dat ik beter een Border of een kleiner ras had genomen en m'n ouders hadden dat ook gezegd, maar ik wilde persé een Labrador... Niet dat ik spijt heb dat ik voor een Labrador heb gekozen. Maar als we gingen wandelen had mijn papa Emmy altijd vast en ik Tina (Die leefde toen nog). Ik denk dat dat allemaal heeft meegespeeld, door het feit dat ik nu zo'n hechte band heb met Hinta.
Ze is mijn maatje, mijn nummer 1. Ik zorg voor Hinta en alleen ik geef haar eten, speel ermee train ermee...
Emmy is nu de hond van m'n papa geworden en ik denk, eerlijk gezegd, dat ze daar wel blij mee is.
Hinta is echt mijn hond.

[lady]

Ik zie al men hondjes graag maar de sterkste band heb ik met Eyota - zij hangt verschrikkelijk aan mij.
Zij is bij mij gekomen als ze 10 weken was en ik denk dat het komt door dat ze doof is dat ze zich zo aan mij heeft gehecht - ik mag absoluut niet uit het zicht verdwijnen of ze begint te zoeken waar ik ben , ze moet me steeds kunnen zien, met Eyota weet je dat je een hond in huis hebt ze is altijd in de buurt , ligt altijd in de weg en vallen doe je ook over haar en als ik thuiskom is ze buiten zinnen van blijdschap. De band die ik met haar heb is zeer groot ze is mijn schatje mijn lief wollebolleke mijn wervelwind in huis , ze is gewoon mijn alles.

[vania]

hier een voorkeur voor Darko en Guapa (en Cesaar, bok, maar dat zal niet mee tellen  )
Darko en Guapa zijn echt MIJN honden
Zena en Shadow meer die van Jan
aluwel ik ze ook graag zie, steek ik er minder tijd in
ligt ook wel een beetje aan het feit, dat geen van hen echt naar mij luisterd
ze doen het wel, maar niet zoals ik het zou willen bv Zena kan absoluut niet los
omdat ze der neus achterna gaat, springt de hele tijd op
met Shadow kan ik niet "normaal" wandelen aangezien hij enorm hond agressief is

Darko en Guapa luisteren wel (voor zover dat voor mij Moet en wanneer het moet)
op dit moment heeft Guapa ff een streepje voor op Darko puur omdat Guapa
(mogelijk) drachtig is en mijn aandacht daar ff iets meer naar gaat (puur omdat
ze vorige loopsheid en dracht al haar pups heeft geresorbeerd en we dit nu willen
voorkomen) maar eigenlijk is en blijft Darko mijn rots in branding
hij voelt mij compleet aan, Guapa ook wel, maar reageert daar compleet anders op
bv als ik droevig ben, komt Darko lekker kroelen, iets dat ik dan heel goed kan gebruiken
terwijl Guapa dan met een speeltje afkomt, om mij op te vrolijken, maar dat heb ik op
dat moment dan weer ff liever niet

[miss e]

Buck is echt mijn hond, maar is niet zo'n aanhankelijk type.
Hij ligt liever rustig alleen in de zetel.
Terwijl Samuga (onze hond) en Aston (mijn hond) niets liever doen dan bij in de zetel kruipen.
Dx (van mijn vriend) die vind iedereen even leuk als lang hij maar aandacht krijgt, soms tegen het irritante aan 
Harzan is nog erger dan Buck, die heeft alleen iemand nodig als hij honger of dorst heeft. Dit zal waarschijnlijk wel door zijn verleden komen. Maar echt een band heb ik dus totaal niet met Harzan, terwijl ik met Buck een super band heb. Buck 'leest' mij bij wijze van spreken en heeft direct door als er iets mis is ofzo en komt dan ook troosten

[Zorrathello]

Wij hebben drie honden, toch bedoel ik alleen Zorra en Sloeber(ke) als ik over 'mijn hondjes' spreek. Delilah is onze oude (15 jaar) hond en is meer onder de hoede van mijn man. Met de twee jonge honden ga ik naar de HS, Sloeber(ke) in de gehoorzaamheid en Zorra in de agility. Ze zijn beiden héél lief en tof maar Sloeber(ke) doet mij dikwijls lachen omdat hij zo ontstuimig en spontaan is. Zorra is meer gereserveerd. Ik zou niet kunnen kiezen tussen mijn twee honden, ik hou van, beiden maar op een andere manier.

[Copin]

ik heb de grootste band met Copin, vooral omdat hij al zoveel heeft te verwerken gehad,
en we ons daar samen hebben doorgetrokken. Ook op trainingsvlak was't een heel moeilijke hond, maar toch probeerde hij zijn best te doen voor mij.
Nu dat hij de 5j nadert, hebben we alle2 genoeg aan een blik om te weten wat er speelt, wat natuurlijk niet wil zeggen dat hij dan ook doet wat ik vraag. (en dat zie ik dan ook in zijn ogen.
Garbhan heeft de grootste band ook met Copin, die had mij niet nodig.
Maar hij werkt ook vol overgave voor mij. Hij begint nu wel een beetje te veranderen, komt wat meer knuffelen,
bij mij liggen in de zetel enz... Ik denk toch dat het alleen met hem naar de HS en het intensieve trainen onze band versterkt.