Voor de mensen met meerdere hondjes

[*~*DF*~*]

Hebben jullie een voorkeur voor één van je hondjes of zijn ze je allemaal gelijkwaardig lief?

Bijv... ik moet eerlijk toegeven dat mijn liefde voor Dixie dat ietsje meer is dan voor Chucky, om de eenvoudige reden dat Dixie al in mijn leven is vanaf mijn 17de, ik ben er nu 31. Hij is een sulleke met een beetje haar op zijn tanden, hij draagt mijn geheimen al 13 jaar met zich mee. Tis ne zalige, zachtaardige, zachtaanvoelende, met zijn zeemvel-oortjes, schat ... Hij pakt na Joeki de grootste lievelingskamer in, in mijn hondenhart.

Chucky daarentegen is mij soms iets te serieus - vooral als hij andere (dominante) reutjes in het vizier krijgt... al kan hij ook wel knuffelig doen en treurig kijken en...

Ik hou van hen allebei, laat dat niet misverstaan...

[Ziggy]

als ik een keuze moet maken heb ik het toch net iets meer voor Zigje. Een beetje zoals bij jouw. We hebben samen al allerlei obstakels getrotseert en komen er steeds hechter uit. We zijn een team. Ze is een schat, een knuffel, een hartendief.  Kan met haar lekker trainen en spelen maar net zo goed languit in de zetel knuffelen.Ze kan het met iedereen goed vinden. Ze is mijn muze... mijn alles eigenlijk.

En Vas is een schat, een flodder, een droopy en zo attent. Hij komt altijd effe checken waar je zit als je ff wegblijft, is dolblij als je thuiskomt, maar nooit opdringerig. Hij kruipt superlief tegen me aan, maar is ook de stoere bewaker van ons huis.
Maar dan kom je met hem buiten...
En dan begint t gevecht. Hij moet sommige mensen echt niet hebben, en valt sporadisch ook uit. Ik ben er onzeker bij. Ik weet dat hij er niet aan kan doen, maar ik weet niet hoe ik hem kan helpen of hoe ik het kan fixen. En dat weegt zwaar op onze relatie soms. Soms denk ik, hij moet maar thuisblijven daar is hij het lief en leuk. Maar hij geniet zo van lange boswandelingen, fietsen, lopen en ravotten. Ookal lijkt hij vaak niet naar me om te kijken en kan ik evengoed een boom terugroepen, als ik wegben komt hij als een speer achter me aan om me te zoeken.
Eigenlijk is dat uitvallen het enige (maar wel een stevig doorwegend) probleem.

[els]

Ik heb het minste voeling met Fifi - maar zij zal daar niks van merken 

Ons Zohra... man wat heb ik daar tijd ingestoken    en Borus... zo'n groot lomp geval met heel veel theater  (nu hij wat op de sukkel is heb ik de neiging die rot te verwennen  :bloos:)
Elbee ... in theorie past die het minst bij mij - in praktijk zijn we een goed team (al zeg ik het zelf  )

Ze zijn allemaal totaal verschillend - en toch zou ik niet kunnen kiezen of er één van willen missen ...

Onze eerste hond - Emir, ook een airedale - was een 2dehandshond die we zelf dan nog een 6-al jaar gehad hebben - we deden daar niks mee, buiten wandelen en thuis mee spelen. Fantastische hond nochtans, altijd en overal vrolijk (of kwaad op soortgenoten ja  )

en bij mijn ouders thuis hadden we als eerste hond onze Mikki (duitse herder), zalig beest maar zat liever buiten dan binnen, Bobby een kruisinkje van de markt (ik zie ons vader nog zo door het raam naar buiten kijken 'wat loopt er daar nu...'  ) liep vaak gewoon los en is dan ook op een dag overreden  :bloos:, daarna Rex een kruising duitse herder reu met een sterke persoonlijkheid die helaas niet oud is geworden  en dan asielhondje Flappy (soort labrador) die ook graag Houdini speelde  en Ratco de border collie die helaas veel te weinig beweging kreeg (ik was het huis uit ondertussen) en toen Laika die ook veel met ons op zwier is 
(in theorie zouden we mss beter Zohra en Laika wisselen, maar 't lukt me toch niet ...)

[ximmeke]

   Ja raar dat we toch een beetje meer voelen voor de ene dan voor de andere ,,,

Gino staat momenteel voor , waarom ,,,
hij is een echte kroelhond , nen kelleman  ,,, hij moet regelmatig bij baasje zijn en dan kan hij daar ook echt van genieten ,,,ik hou van honden die mij nodig hebben ,,,,mij niet kunnen missen ,,,

Dannoutje is veel meer op haar eigen ,, alhoewel ze ook optijd haar aandacht komt vragen en bij mij wil liggen of zijn ,,op wandelingen houd ze me ook heel erg in het oog, en kan me niet echt missen ,,vooral als ik haar even aan andere mensen geef en dan terug kom is ze superblij en heeft ze me gemist

Cedi das een ander geval,, in het begin had ik het heel moeilijk met hem , hij heeft mij niet echt nodig ,, enkel voor zijn eten ,,op wandelingen is hij heel veel zijn eigen ding aan het doen en is meestal met andere dingen bezig hij houd ons ook niet in het oog ,,,op een wandeling gebeurt het wel eens dat wij al een andere straat zijn in gegaan en hij is dan ook nooit in paniek ,,, als we hem roepen kijkt hij ook van ,,, jaja ik kom baasje , moest alleen daar en daar en daar  nog een ruiken ,,,
het laatste jaar is hij wel sterk verbetert en komt nu ook met regelmaat vragen of hij bij mij mag liggen en dat doet dan echt wel deugt ,,,bij Cedi moeten we ook veel meer letten op de roedelregels die moeten veel meer consequent uiutgevoerd worden ,,

maar ik zie ze allemaal graag en doe alles voor deze drie schatten, , maar de binding is iets sterker met de één dan de ander ,,,

[Christel]

Bij mij is de binding groter met Skye dan met Erka.

Erka is hier de knuffelkont maar daar blijft het bij. Ze kan uren bij je in de zetel komen liggen of op je schoot zitten als je ergens bent maar meer moet ik van haar niet verwachten. Als met haar wil laten "werken" wil ze zelfs niet meer komen knuffelen. Werken is dus verleden tijd voor Erka, alleen het knuffelgedeelte blijft over.
Erka doet veel mee haar eigen zin ook tijdens de wandeling ze heeft niemand nodig denkt ze, als we met meerdere honden wandelen loopt ze constant naast mij maar als ik alleen met haar en Skye wandel doet ze haar eigen zin.

Skye daarentegen is knuffelkont en werkhond. Alles wat ik hem laat doen doet hij met heel veel liefde en plezier.
Hij heeft aandacht voor alles wat ik doe en houdt constant in de gaten waar ik ben ook tijdens een wandeling.
Thuis is hij ook altijd binnen een halve meter afstand van mij te vinden.

Ik zou ze geen een van de twee kunnen missen en zie ze allebei even graag. Ze hebben alletwee ondanks de grote verschillen in hun karakter op hun manier mijn hart veroverd.

[Binno]

met deze twee zou ik het eigenlijk niet weten wie, ze hebben alletwee hun pro en contra's, soms enorm lief en soms wil ik ze achter het behang plakken
als pup was Binno een echt rotzakske maar dat is met de nodige consequentie helemaal goedgekomen,
Gian ziet er een pluchen speelgoedhondje uit, maar als je niet oppast profiteert hij er dik van, zoveel karakter in zo'n klein hondje, je houdt het niet voor mogelijk
maar lief en aanhankelijk dat ze allebei kunnen zijn, ni te doen!

mijn allereerste maltezer daar had ik een speciale band mee, misschien omdat een eerste 'eigen' hond altijd wel een specialleke blijft

en dan was is er Shiba natuurlijk, mijne schat van ne zwarte labrador
lief maar jammer genoeg gene flodderaar, maar naar 't schijnt miste hij mij altijd wel heel erg als ik er niet was,
we hebben leuke tijden meegemaakt, leerde vlot en heel graag, wou alles voor me doen, we waren echte maatjes
we gingen dagelijks wandelen, ballekes gooien, en af en toe ergens waar hij kon zwemmen, was hij echt gek op,
wat zou ik graag de wandelingen die ik nu met Binno en Gian ontdek, met Shiba kunnen doen, wat zou hij genieten...

mijne vorige rottweiler en ik, dat was ook echte vriendschap en ik was daar echt kapot van toen ze nierfalen kreeg (ik hoor de DA dat nog steeds zeggen, hoe slecht het ervoor stond, klop van de hamer zenne) en veel te vroeg gestorven is
maar raar genoeg is dat onmisbare vervaagd toen Binno kwam, terwijl er van Shiba niks vervaagd is, of zo lijkt het althans

Snowke, da's dan weer een geval apart, nooit geen gewoon hondje geweest, 't was ne rare, geen normaal hondengedrag, nooit gespeeld, in het begin zelfs een echt probleemhondje en een angstbijter naar andere mensen en honden maar door de jaren is dat wel verbeterd
ik denk dat ik met hem het minste feeling had, vooral de eerste jaren niet, alhoewel hoe ouder hij werd en hoe meer verzorging hij nodig had, hoe meer we toch naar mekaar groeiden en het afscheid toch nog heel zwaar viel

[Sheltiefun]

Ik zie al de hondjes graag maar Xkippy is steevast mijn nummerke 1. Ze hangt enorm aan mij en ik aan haar. 't is echt een "mama's kindje". Ze knuffelt graag, werkt graag en luistert goed.  't is mijn eerste eigen hondje. Ik heb 9 maand gewacht op een blue merle teefje.

Whisper is gekozen door Derrick. 't is een lief hondje maar hij kan gemakkelijk zelfs bij oude menskes op een appartementje zitten. Hij is niet echt aanhangig en heeft niet veel nodig.

Cayenne is dan weer door mij gekozen. Ze is leuker en leuker geworden door ouder te worden. Ze speelt graag met mij, slaapt ook bij mij. 't is echt een dol kind die dan anderzijds natuurlijk ook altijd stoppen in der oren heeft en totaal niet luistert. Maar ik vind haar echt koddig. Ze houdt u altijd bezig. Dus feitelijk is ze ook meer mijn hondje, maar staat ze mss iets lager dan Xkippy, da's nooit te vergelijken.

Met Flynn heb ik totaal geen band. 't is volledig Derrick's hond.

Ik heb ze allemaal graag maar de sheltie's zijn toch echt veel meer mijn ding en denk wel da'k altijd sheltie's zal hebben ook.

[yvy]

Moet eerlijk toegeven dat ik meer geneigd ben om Zita tot mijn lieveling aan te stellen,maar dat wil niet zeggen
dat Hoska niet geliefd is,daarvoor zijn verschillende redenen.
De liefde voor Zita is ietsje groter omdat het zo'n schoon,klein,lief ,speels en deugnietig Chihuahuatje is.
Zita luistert perfect en zal dan ook nooit ver uit onze buurt zijn.
Ze speelt heel graag,wat Hoska dan weer niet doet.
Hoska is een apart geval.
Deze kan zo haar kuren hebben,ze heeft van die momenten dat ze opeens potdoof is en op andere momenten moet ze ons maar zien en daar komt ze al afgelopen.
Net zoals wandelen aan voet ,Hoska kan mooi aan voet wandelen,en dan heeft ze van die dagen dat ze continu trekt,niet reageert op correctie en zomeer
Hoska heeft ook een eigen willetje,en ze kan soms heel raar uit de hoek komen.
Hoe moet ik het zeggen   ze is bij momenten euh...een beetje onbetrouwbaar en dat maakt de liefde voor Zita een ietsje pietsje groter.
Vooral nu ze terug loops is moeten we haar in het oog houden omwille van haar uitvallen naar Zita en naar ons dat maakt
haar nu minder populair.
Het is wel een heel stuk beter dan de eerste keer dat ze loops was,want toen was het dagelijks verschillende maal "prijs",wat nu nog maar sporadisch voorkomt.
Hoska is dan ook jaloers van aard.
Waneer het op eten aankomt,dan moeten we op ons hoede zijn,want dan moeten ze in afzonderlijke ruimtes,want dan kan ze uitvallen naar Zita.
En door al die puntjes te bekijken wordt of is Zita wel de lieveling.
Dit wil natuurlijk dan ook niet zeggen dat we Ons Hoska niet of minder graag zien,maar het is hoe moet ik dat nu weer expliceren......anders!.
Het heeft mischien ook te maken doordat Hoska nu reeds al zoveel heeft meegemaakt,...zeer zware en langdurige kennelhoest,aangevallen en gebeten door een Mechelse herder,nu ontsteking en abces op de anaalklieren.....

Maar ze zitten beiden voorgoed in ons hartje en we doen er alles aan om ze evenveel liefde en vriendschap te geven
en we hopen dat ze zolang mogelijk een gezond en speels leven mogen hebben en echte vriendjes voor het leven mogen zijn !

We love them verry mutch !
                                                                              

[Riet]

Het is voor mij zoiets als met je kinderen. Hou je meer van de één of van de ander? 
Ze zijn beiden anders, dus hou je op een andere manier van elk van hen.
Charlie, Kobbe, nee Kobbe, toch maar Charlie  of toch Kobbe...
Elk heeft zijn eigen karakter en willetje, elk geeft je grenzeloze liefde en zoals door iemand gezegd, je zou elk soms eens achter het behang willen plakken.
  Alleen heb ik nergens behang 

[greatballsoffire]

Het is voor mij zoiets als met je kinderen. Hou je meer van de één of van de ander? 
Ze zijn beiden anders, dus hou je op een andere manier van elk van hen.
Charlie, Kobbe, nee Kobbe, toch maar Charlie  of toch Kobbe...
Elk heeft zijn eigen karakter en willetje, elk geeft je grenzeloze liefde en zoals door iemand gezegd, je zou elk soms eens achter het behang willen plakken.
  Alleen heb ik nergens behang 

Zelf heb ik geen kinderen, maar, ik denk er ook hetzelfde over. Dat zei ik ook tegen Rita toen ik die vraag las.
Beter dan dat Riet het geformuleerd heeft kan ik niet 
Alleen , dat behang is ook hier een hekel punt. :lachje: Wij zeggen dan ; "Als je niet oppast zullen we jou (of jullie) ,hangt af van hoeveel boosdoeners er zijn  , nog eens met jullie oren aan de wasdraad hangen. 
Alleen... ook wasdraden hebben we hier niet.

[Riet]

Hier ook een schrijnend gebrek aan wasdraden 

[marijke]

hier wel wasdraad , waarom denk je dat de mijne zo een lange flappers heeft 

[Riet]

hier wel wasdraad , waarom denk je dat de mijne zo een lange flappers heeft 

 

[Ilero]

Noa is hier de bitch. Maar ook zo'n tuttelke dan 's avonds lekker dicht tegen mijn voeten kruipt in bed en vaak ook mijn voeten als kussen gebruikt.
Duckie is de stoere bink met een super klein hartje maar met een zeer hoge pijngrens die graag mij uit het bed probeert de duwen door alle plaats in de nemen.
Ik kan niet kiezen. Ze zijn op gewoon uniek en ik hou van hun alletwee op gewoon een andere manier.

[els]

Marijke !