Selectie voor het Europees open agility toernooi. Klinkt mooi he?

En wij gingen daar aan meedoen. Ons proberen te selecteren. Dat zou wel leuk zijn want dat Europees agility toernooi gaat dit jaar plaatsvinden in Nederland, in deze contreien ook wel “Olland” genoemd. Lekker dichtbij. En je hebt daar mayonaise met suiker in. En zoute drop. En salmiak drop. En van dat kant-en-klare beslag voor poffertjes en zo...

Allemaal redenen om er aan mee te doen. Buiten de onsterfelijke roem dat je aan het Europees open hebt kunnen meedoen natuurlijk. We zouden op die selectie drie parcours lopen, twee agility en één jumping parcours. En van elk parcours worden de drie beste geselecteerd. Spannend he?

Zaterdag vroeg opgestaan, allee vroeg. Om 7 uur. Wij moeten ook nog wennen aan het nieuwe agility seizoen.

Omstreeks halfnegen kwamen we aan in een manege in Olen. Wat we niet wisten was dat die manege nu alleen nog gebruikt werd door een frisbee school. Dus geen paardjes en Leentje had thuis al een anti allergie pilletje genomen. Iets dat haar later in de dag zou opbreken want ze werd er hartstikke moe van. Je kon in de omgeving wel fijn wandelen en de hondjes konden er los lopen. Na een mooi wandelingetje gemaakt te hebben met nog twee andere leden van onze hondenschool gingen we eens kijken hoe ver ze stonden met het opzetten van het eerste parcours. Daar stond alles op pauze, een van de keurders die bij het parcours ook de elektronische tijsmeting zou meebrengen had iets essentieel vergeten waardoor de arme man vliegensvlug terug naar huis kon rijden om het missende onderdeeltje te halen. Een reflector, nippeldepip of hutsekluts. Iets technisch dus....

Nadat die brave man met het onderdeeltje terug was konden we eindelijk verkennen. Het eerste parcours was een agility parcours, eentje met raakvlaktoestellen. Door de kenners werd dit parcours geklasseerd als een graad 2 parcours. Ik vond het gewoon een lekker parcourtje.


Voor Eyki en mezelf ging het lopen wel maar niet echt vlotjes. Normaal lopen we wel ietsje vlugger. De wedstrijd-gameness zat er nog niet echt in bij ons. Zenuwen wel hoor.

Enfin toch foutloos aangekomen en een vijfde plaats. Rekening houdend dat die jongens en meisjes met hun wereldkampioenschap hondjes ook meeliepen was deze uitslag nog niet zo slecht voor ons.
Filmpieee: http://www.vimeo.com/3658067
Leentje en Fonske konden ook een foutloos rondje op hun palmares schrijven, maar ze kregen wel bijna een volledige seconde tijdfouten aan hun broek.
Flimmeltje:
http://www.vimeo.com/3658189Nou, toen was het al middag. In het cafetaria van die manege werd er flink op los gerookt. Met weinig tot geen verluchting. Kun je je voorstellen wat een walm er hing. En er werden daar ook nog sandwiches verkocht. Van die lekkere, met een nicotine laagje er gratis bovenop. Een soort topping dus. Reuze lekker voor iemand die daar geen last van heeft. Maar niet voor deze jongen. We hebben dan maar onze boterhammetjes met pindakaas buiten opgegeten. In onze tuinstoeltjes met de hondjes er bij. Gewoon in de gezonde buitenlucht.

Het volgende parcours was ook een agility parcours, deze keer geklasseerd door de kenners als een derde graads parcours. Dat was dus ook zo. Een echt technisch parcours, zo eentje waar Eyki en ik het van moeten hebben.

Helaas was die dag onze dag niet. Toen Eyki eventjes na nummer 5 naar de kapel wou lopen in plaats van de wip zoals het baasje gevraagd had en ik haar vlug vlug moest corrigeren om toch maar die wip te nemen werden de zenuwen mij de baas. Met het gevolg dat ons teamtreintje niet zo vlotjes meer liep. Ik begon met horten en stoten te lopen en daar help ik Eyki niet echt mee. En toen ze nog een beetje bleef treuzelen in de weave kwamen we nog tekort in tijd ook. Enfin, we hebben dat parcours wel foutloos kunnen afwerken maar nogal traagjes.

Hier hebben Eyki en ik ook een vijfde plaats behaalt.
Filmpje:
http://www.vimeo.com/3661004Voor Leentje en Fonske was dit soort van parcourtjes nog te hoog gegrepen met als resultaat een diskwalificatie, een "dk" in het agility jargon. Sommigen zeggen dat die afkorting "de kampioen" wil zeggen maar die personen hebben het flink mis.

Filmpje:
http://www.vimeo.com/3658199Het jumping parcours was ook van een derde graad klasse. En aangezien jumping parcours en Eyki nog niet echt samengaan vreesde ik er al voor dat we ons niet zouden kunnen laten selecteren.... We liepen toch een foutloos parcours maar met wel een klein beetje tijdsfouten.

Filmpje:
http://www.vimeo.com/3660965Voor Leentje en Fonske was ook dit parcour nog te moeilijk met het bekende gevolg.

Filmpje:
http://www.vimeo.com/3658208Toen ze de uitslag van de jumping kwamen uithangen zeiden ze mij: "He, je bent er bij!" Ik kon het eerst nog niet geloven en heb verschillende keren naar die uitslag gekeken. Ja hoor, Eyki en ik hadden een derde plaats veroverd en zouden mee kunnen gaan. Ik gelijk de bijbehorende papieren ingevuld, het inschrijfgeld voor die dag betaald en we zouden eens een flink pintje gaan drinken. Komen ze een kwartiertje later zeggen dat er een foutje is gebeurd...

Je raad het al, we waren er NIET bij. Dat was wel even flink balen natuurlijk... Enfin, uiteindelijk moeten diegenen gaan lopen die het verdient hebben he? Dat waren wij dus niet.

We zullen terug een beetje meer in "wedstrijdmode" moeten komen om vanaf april mee in derde graad te draaien. Dat zal nog eventjes aanpassen zijn voor het baasje.
