Welkom gast, aub log in of registreer om volop van het forum te genieten.

Pagina's: [1] 2 3   Omlaag
  Print  
Auteur Topic: mijn nachtmerrie 2  (gelezen 2906 keer)
0 geregistreerde leden en 1 gast bekijken dit topic.
Zorrathello
dikkopske
*****
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 286


ik hou van jou


WWW
« Gepost op: Februari 24, 2009, 01:40:56 »

Hier gaan we dan weer, ik ga weer het halve forum op mijn nek krijgen maar dan worden jullie tenminste wakker. Mijn echtgenoot, die jaarlijks een lange trektocht (vorig jaar 400km) maakt met zijn paarden en in de Ardennen reeds in hachelijke situatie terecht gekomen is (zeer smal pad op kleigrond in de regen langs een "afgrond") en toch al veel geluk heeft gehad dat hij of zijn paard niet enkele meters naar beneden gedonderd is, heeft eens aan onze DA gevraagd welke de beste manier was om een paard zo snel mogelijk te doden met een mes (wat hij altijd bij heeft). Met in gedachte dat, als zijn paard een slechte val maakt en zijn rug of nek breekt in een onbereikbaar terrein voor hulp, het dier niet te lang zou moeten lijden. Ik zou het echt niet kunnen (en hij zou er echt ziek van worden) maar dat zou wel eens de diervriendelijkste oplossing kunnen zijn.
Ik weet het wel zo'n soort discussie hebben we vóór de crash ook al gehad en ik riskeer hier mijn vel met dit weer ter discussie te brengen, ik zet me al schrap voor jullie reacties maar wil jullie nog verzekeren dat voor mij een leven wel daadwerkelijk waarde heeft en dat ik enorm veel van mijn honden en van mijn paard houd (en ook van al die van jullie!) zo veel dat ik het niet zou kunnen verdragen om ze onmenselijk te zien lijden met als enige finaliteit de onvermijdelijke dood en als ik de moed kan opbrengen om het lijden te verkorten zal ik me achteraf kunnen troosten met de gedachte dat het dier toch niet TE lang heeft moeten afzien. NB: het gaat hier wel om uitzonderlijke omstandigheden hé die naar ik hoop ook NOOIT  zullen voorvallen maar mijn man zijn paard is er niet ver af geweest een paar jaar geleden.
Gelogd

Goed getrainde honden doen geen poging je lunch te delen, ze geven je alleen zo veel schuldgevoel dat je er niet van kunt genieten
hartje
Wriemelkontje
*
Offline Offline

Berichten: 458


« Antwoord #1 Gepost op: Februari 24, 2009, 02:10:55 »

je eerste bericht en dit gaan niet over hetzelfde.
In het eerste geval gaat het over 'geen hulp, hoe red je het alleen' en daarover heb ik mijn mening gegeven.
Nu schrijf je: 'hulp kan niet meer baten' en dan zou ik het lijden van mijn geliefde hond ook verkorten.
MAAR... hoe kan ik weten dat niets meer kan helpen als ik in een probleemsituatie zit?  Niet dus, dus doe ik al het (on)mogelijke om bij een DA te komen.
Verder is Roeby met gebroken rug of nek nog mijn geliefde huisdier en gelukkig is een hond geen paard, dus zie ik hem dat nog zomaar niet breken.
en ik kom niet op onbereikbare terreinen.

Dus: NIET tegen euthanasie, ook niet als ik het zelf moet doen om onnodig en zinloos lijden te beëindigen, maar ik vind niet dat ik bevoegd ben om dat alleen te beslissen.
       WEL: ik zou alles doen voor mijn hondje, ook als hij daarna niet meer in ideale omstandigheden verder leeft.
Gelogd
Barosho
Jankertje
***
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 78



« Antwoord #2 Gepost op: Februari 24, 2009, 07:32:17 »

Idd ik ben ook geen DA en zou dus ook niet die beslissing kunnen/willen nemen.
Ik zou nooit kunnen leven met het gedacht dat ik niet al het mogelijke gedaan heb denk
Versta me niet verkeerd, ik wil ook niet dat mijn dieren zouden lijden maar zelf hun leven beeindigen zou ik echt niet kunnen/willen.
Gelogd

Xtreme Taz
Verjaardagsbazin
Lang Tongblad
*****
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 17049



WWW
« Antwoord #3 Gepost op: Februari 24, 2009, 11:26:01 »

Ik denk dat een paard dat niet meer te redden is, toch ook wat anders is dan een hond die iets mankeerd. Een paard krijg je echt niet meer gedragen en zal je in sommige gevallen inderdaad zelf een beslissing moeten nemen (als je kunt tenminste)

Ik zou het zelf denk ik niet kunnen. Ik had er al zoveel moeite mee om te beslissen dat ik Fredje moest laten inslapen. Ik hoop nooit in zo'n situatie te zitten dat ik zo'n beslissing zou moeten nemen. Ik kom net als Hartje niet op onbereikbare terreinen. En heb een kleine hond wat het ook al makkelijker maakt om terug aan je auto te komen.
Ik zou ook alles proberen te doen voor mijn hondje, maar zal ook altijd zijn verdere leven bespreken met mijn DA en ik heb mijn grenzen daarin (die misschien ook niet altijd stroken met de grenzen van andere mensen)(en voor sommige mensen ga ik nog te ver, die grenzen moet je zelf stellen).
Gelogd

http://www.bloggen.be/cairn/

Enkel echte vrienden laten hun pootafdruk achter in je hart.
els
AdviesRaad
Keffertje
*****
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 8816



« Antwoord #4 Gepost op: Februari 24, 2009, 12:54:04 »

de vorige editie ging over het platrijden van de kat zeker ?

het spijt me zeer - hoe wenselijk en noodzakelijk het ook zou kunnen zijn - ikzelf ga er niet in slagen een dier te doden ...

Gelogd

Zorrathello
dikkopske
*****
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 286


ik hou van jou


WWW
« Antwoord #5 Gepost op: Februari 24, 2009, 13:04:39 »

Het is natuurlijk wel zo als XTraz zegt, een paard met een gebroken been of (erger) rug kun je onmogelijk in een karretje rondrijden maar met een hond zijn er ev. wel hulpmiddelen om je (gehandicapte) hond voort te kunnen. Er zijn zo van die superlichte harnasjes met wielen om de verlamde achterhand van de hond te ondersteunen en om de hond te helpen bij het wandelen. In onze hondenwandelclub is er iemand die met haar stokoude hond mee wandelt in een buggy en als het terrein het toelaat en niet te zwaar is voor de hond mag die af en toe een kwartiertje op zijn tempo wandelen en daarna gaat die terug in de buggy.
En ik zou ook alles doen voor mijn hond (heb met mijn vorige ook daadwerkelijk gedaan van verschillende operaties tot een reeks bestralingen 2x per week 100km ver van huis) tot ik zie en weet dat het voor hem niet meer leefbaar is (afzien fysiek en, niet te onderschatten, moreel) en ik overtuigd ben dat er geen genezing mogelijk is.
  
Gelogd

Goed getrainde honden doen geen poging je lunch te delen, ze geven je alleen zo veel schuldgevoel dat je er niet van kunt genieten
Riet
AdviesRaad
Lang Tongblad
*****
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 16827



WWW
« Antwoord #6 Gepost op: Februari 24, 2009, 14:26:31 »

Ik vrees dat je man zal moeten blijven duimen dat hij zoiets nooit voor heeft, of als hij het voorheeft het wel op een toegankelijke plaats is.
Als je het antwoord op je vraag wilt weten zal je een DA die vraag moeten stellen vrees ik.

O ja, ik heb je topic gesplitst, (maar toen geen tiijd meer gehad om het dadelijk te schrijven) trekt wat meer aandacht en geeft meer kans dat je het halve forum over je heen krijgt   bleee
Gelogd

Zorrathello
dikkopske
*****
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 286


ik hou van jou


WWW
« Antwoord #7 Gepost op: Februari 24, 2009, 17:23:42 »

nne, nee, ik wil de discussie van vóór de crash niet weer beginnen. Ik denk dat toen iedereen wel zijn/haar verhitte standpunt heeft mogen uiteen doen. Het ging er mij dit keer werkelijk om de vraag wat te doen als je op een onbereikbare plaats iets ernstigs aan de hand hebt met uw hond. Dat ander topic mag voor mijn part gesloten worden.
Gelogd

Goed getrainde honden doen geen poging je lunch te delen, ze geven je alleen zo veel schuldgevoel dat je er niet van kunt genieten
greatballsoffire
Bolletje Wol
*****
Offline Offline

Berichten: 3036



« Antwoord #8 Gepost op: Februari 24, 2009, 18:17:51 »

Persoonlijk vind ik dat een paard niet met een hond kan vergeleken worden.

Een paard met een gebroken nek, been, rug... heeft geen kans meer dus is het enige wat er kan gedaan worden .Het paard uit zn lijden verlossen.
Als je dan als baas in gebieden bent getrokken die niet toegankelijk zijn dan moet je zelf zo fair zijn tgo je dier en het zelf uit zn lijden verlossen.
Heel lang geleden , toen er nog cowboy's rondreden werd het paard ook uit zn lijden verlost door zn baas.Deed je dit niet dan werd je zelf gedood dr de andere mensen.

Dit vraagt heel veel moed , maar, dit ben je wel verplicht aan je dier.

En, ik hoop 1 iets dat, als het voor mezelf ook nodig zou zijn dat er iemand zo dapper zou zijn om mij te helpen .
Want, het is niet alleen de kwantiteit die telt, maar ook de kwaliteit.

En, dat je man er kapot van zou zijn, dat kan ik goed begrijpen, want, moest het anders zijn zou er toch iets niet juist zijn met hem... .
« Laatste verandering: Februari 24, 2009, 21:35:42 door greatballsoffire » Gelogd

Minoes
Kwijlbakske
**
Offline Offline

Berichten: 666



« Antwoord #9 Gepost op: Februari 24, 2009, 21:49:59 »

De snelste en meest pijnloze manier om een paard te doden, is zijn keel oversnijden. Dit is echter wel bij messen, die lang en scherp genoeg zijn en gedaan door mensen, die daar ervaring mee hebben. Langs de andere kant, wanneer zo'n situatie zich voordoet (tegenwoordig zijn botbreuken best te helen hoor, je moet er alleen veel geld voor willen betalen wink), zal het paard waarschijnlijk zoveel stress hebben, dat dat klungelig staan zagen aan zijn hals er ook wel bij kan. Hoe je een paard, dat gek van de pijn is en staat te gillen (en ja, dat kunnen ze echt), de keel moet oversnijden, mja... met de moed der wanhoop...

Bij een hond zou ik een messteek in de hartstreek aanraden. Er is een bepaald punt ter hoogte van de borstkas, waar je het hart voelt kloppen. 1 of 2 ribruimtes daarvoor zou ik dan steken. Maar zoiets is nu niet bepaald een diergeneeskundige handeling, dus ik weet het niet zeker.
To be honest betwijfel ik echter of je ooit in zo'n situatie zult terechtkomen. Zelfs een breuk van de ruggegraat is overleefbaar, toch als je het dier stil kunt houden, tot er een draagbaar is etc. En dan nog, zelfs als ook het ruggemerg over is, hoeft de hond nog niet incontinent te zijn en kan die perfect voortleven in zo'n karretje waar je dan de achterhand in legt. Many dogs on wheels live happily ever after.
Gelogd
Ziggy
Ploeteraartje
*
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 1737


www.dogvision.be


WWW
« Antwoord #10 Gepost op: Februari 24, 2009, 22:57:47 »

waarom is een paard dat iets breekt niet te redden?
Gelogd
Riet
AdviesRaad
Lang Tongblad
*****
Offline Offline

Geslacht: Vrouw
Berichten: 16827



WWW
« Antwoord #11 Gepost op: Februari 24, 2009, 23:10:25 »

waarom is een paard dat iets breekt niet te redden?
...(tegenwoordig zijn botbreuken best te helen hoor, je moet er alleen veel geld voor willen betalen wink), ...
Gelogd

hartje
Wriemelkontje
*
Offline Offline

Berichten: 458


« Antwoord #12 Gepost op: Februari 24, 2009, 23:14:50 »

waarom is een paard dat iets breekt niet te redden?
wel te redden dus, maar niet even eenvoudig op te nemen en naar huis te dragen  denk
Gelogd
*~*DF*~*
Administrator
knuffelaartje
*****
Offline Offline

Geslacht: Man
Berichten: 21152



« Antwoord #13 Gepost op: Februari 24, 2009, 23:35:28 »

ik dood geen dieren met opzet.

ik kan best begrijpen dat je het doet, als je dat noodzakelijk vind... maar dan ben je daar toch alleen en kan niemand je ter plaatse iets verwijten.

Ik kan ook begrijpen dat je een paard niet zomaar kan verplaatsen en ik weet ook dat iedereen altijd zegt: 'wij willen onze dieren niet zien lijden, dus... geven we hem/haar maar een spuitje'

uiteindelijk is het net hetzelfde, met dat verschil dat we de dierenarts de opdracht laten vervullen ipv wijzelf. We trekken er onze handen vanaf, we zijn er vies van en doen het liever niet zelf. Een DA heeft er ook meer verstand van en kan er (volgens ons) beter mee om, omdat hij / zij het vaker moet doen.

ivm dat met die kat... ik vind van mezelf dat ik toen had moeten reageren met wat ik nu schrijf.



Gelogd


Geniet van elke dag... mijn lieve schat... ik zie je graag
hartje
Wriemelkontje
*
Offline Offline

Berichten: 458


« Antwoord #14 Gepost op: Februari 24, 2009, 23:55:52 »

met een mes zou ik het nooit doen, maar zelf het spuitje (IM) geven wel (gewoon eerst nog wat uitleg vragen aan de DA)
Als de DA het naaldje in een vene (of arterie) heeft gestoken dan wil ik zeker inspuiten.
Ik bedoel dat als je de beslissing hebt genomen, dan heb je ze genomen.  Daarom heb je dan nog niet de technieken.

Bij Roeky heb ik de beslissing uitgebreid gemotiveerd: eerst heeft de gedragstherapeut getelefoneerd, dan heb ik er nog wat aan toegevoegd en eigenlijk was het al de dierenarts die als eerste gesproken had over inslapen en dan nog heb ik me verplicht gevoeld om bij de DA er uitleg over te geven, met een heleboel voorbeelden wat mis ging en de verantwoording over alles wat ik gedaan had.  Gewoon het zelf doen zou dus veel simpeler geweest zijn.
...
euh...
slik...



ik had toen dus al een noodplan in gedachten om in te grijpen tijdens een aanval.  Het is maar dat het mijn hond was en dus mijn verantwoordelijkheid.  (laten we aannemen dat er hier gevoelige zielen meelezen... maar ik had het eigenhandig gedaan als er iets zou gebeurd geweest zijn)
Gelogd
Pagina's: [1] 2 3   Omhoog
  Print  
 
Ga naar: