mijn nachtmerrie

[Zorrathello]

Dit is een nachtmerrie waar ik dikwijls aan denk en niet weet hoe ik op dat moment zou moeten reageren. Stel, je bent aan het wandelen met uw hond in de middle of nowhere, in de bossen al dan niet op bekend terrein maar ver van de gangbare wegen op boswegen die geen benaming hebben en er bebeurt iets ernstigs met uw hond, bv; hij krijgt een stamp van een paard op zijn hoofd of (zoals gebeurd is bij vrienden) uw hond eet vergiftigd aas en begint te kwijlen en ijlen.(de hond van mijn vrienden was binnen het half uur dood) Ik zou echt niet weten hoe ik op zo'n moment moet reageren. Ik heb wel het telnr. van mijn dierenarts is mijn GSM maar ik ben dus wel in de rimboe. Ik heb ook het telnr.van de dierenambulance in mijn GSM maar ze moeten van Zandvliet komen en weet hélemaal niet of ze eender waar naartoe komen. Mijn hond ligt te kermen en ik ben ten einde raad..... Het is zondag, welke instanties kan ik verwittigen? Zou de lokale politie helpen? Mssch moet ik telkens ik op verplaatsing ga wandelen het telnr. van de lokale dierenarts van wacht noteren. Het is allemaal mssch wat ver gezocht maar toch best mogelijk. En bovendien, ik vond dat het Forum aan het inslapen is dus, dit nieuwe topic. Graag jullie meningen en advies.

[Muffin en Emma]

Straf dat, daar ben ik al een tijdje aan het denken dat op het forum te zetten!
Ik heb nl. al twee verhalen gehoord van honden die een hartstilstand kregen in de Sahara, + een hond die een stok in de keel kreeg en levensgevaarlijk gewond was.
Ik kan ook geen 30 kg dragen naar mijn auto, ik heb dus evenmin een idee wat ik zou moeten doen.
Ik ben ook altijd alleen (of bijna altijd).
Dus alle ideeën zijn meer dan welkom

[hartje]

daar heb ik ook al aan gedacht.  Roeby eet alle etensresten op die hij tegen komt en stel dat ...

Toch primeert zijn dagelijks plezier.  Ik heb mijn GSM en een hoop nummers, ik kan roepen en wie weet hoe sterk ik ben als de nood hoog is.  Ik lig er dus niet van wakker.  Op dat moment zal de oplossing wel uit de lucht komen vallen hoop ik.

[marijke]

bedacht ook wel eens ,wat als melle gewond raakt en niet meer kan wandelen ?

heb dan wat geoefend    en kan hem vanaf de zetel in mijn nek leggen en zo is dat zelfs voor dametjes als ik mogelijk om een hond van dertig kg op een doenbare manier te dragen 

wel vraag ik mij af of dat wel lukt in het midden van een veld ,bos ed vanaf de grond ,dat zou ik ook moeten oefenen
en moest hij pijn hebben of hij zich zou laten doen ,....
maar daarin volg ik hartje als je in de situatie zit red je je wel en heb je extra kracht

op de dagelijkse wandelingen neem ik geen gps en verbandsetje mee omdat ik toch kan bellen naar iemand om te zeggen waar ik zit ,die de weg weet ed maar op langere wandelingen gaat heel wat troep mee 

ik weet dat het helemaal niet nodig is om zich zoveel zorgen te maken over alles wat er kan gebeuren ,maar als je wat voorbereid bent geeft dat toch een wat veiliger gevoel   

[Riet]

Ongelukken kan je nooit vermijden, maar buiten een werkende GSM meenemen   
Je kan toch moeilijk een halve apotheek meenemen als je gaat wandelen om op alles voorzien te zijn.
In nood denk ik toch ook dat je meer kan dan normaal.

[Xtreme Taz]

Ik volg Riet. En als je hond vergif heeft gegeten, en je moet nog ver, dan zou ik het ook niet weten. Daar mag ik niet aan denken 
Zou ik eens aan de DA moeten vragen of je zelf al wat kunt doen zodat je tijd hebt om naar een praktijk te gaan.

[Riet]

Normaal ga je een hond die iets giftig heeft opgegeten laten braken, zolang hij bij bewustzijn is anders niet.
Dat doe je door een goede schep zout achteraan tegen zijn keelgat te gooien en te laten drinken. Verder kan je dan nadien absorberende (medicinale) houtskool laten opeten.
Het meeste vergif zou hierdoor geabsorbeerd moeten zijn.
Hoe langer het geleden is dat ze iets giftig hebben opgegeten, hoe slechter want dan is er al meer gif in de bloedbaan opgenomen en dat kan je niet op deze manier verwijderen.
Maar wie heeft er nu altijd zout en medicinale houtskool mee op wandeling 

[Muffin en Emma]

Heavenly Saints herinnert zich nog mijn telefoontjes toen Muffin gekwetst was.
Je loopt daar in een bos en plots bloedt je hond hevig aan de poot, ja begin maar he, wat moet je doen?? Je hond wil niet meer lopen, stopt om de haverklap om z'n poot te inspecteren en te likken en je denkt "de auto staat zo'n 4-5 km van hier nog" Dan kan je ook alleen maar naar iemand bellen om morele steun, want ze kunnen je moeilijk komen zoeken he. En aangezien we hier niet in Australië zitten, kun je ook niet om de Flying Doctors vragen.
Op zo'n moment wacht je lijdzaam af tot je hond weer beter stapt.
Maar wat indien het gaat over een open beenbreuk??
Pff, je mag er niet bij stilstaan he!

[Riet]

Nee, stilstaan bij dat idee mag je niet want op d duur zet je geen voet meer buiten 

[Caimin]

Hallo iedereen,
ja dat heb ik ook al vaak gedacht, wij zijn vaak (ik en de hondjes) in De Most als jullie dat kennen.
Ik heb altijd een gsm bij, maar ik denk eraan om ook eens wat info aan de dierenarts te vragen en vooral een cursus ehbo te gaan volgen.  Baby en Roosje zijn een beetje bejaard ( 12 en 14 ), en op een wandeling was een zware hagelbui voor Roosje teveel.  Ze probeerde zo, maar ze kon dat niet meer aan. Ze moest getild worden, en in een jas beschermd tegen de hagel.  Gelukkig was mijn vriend erbij, die kon haar makkelijk tillen, en ze weegt maar 12 kg.  Dus voor Baby maak ik me helemaal zorgen.
Ik ben ook vaak alleen op stap met mijn honden.
Ik had even een voorstel, ik zou best bv ik zeg maar iets standby kunnen zijn bv 3 uur in het weekend, tenminste voor de wandelgebieden in mijn omgeving.  Dat je bv altijd naar iemand kunt bellen als je tijdens de wandeling in de problemen komt?  Nadeel zou dan wel zijn dat je meestal dezelfde wandelroute zou moeten nemen.  Maar als die persoon jou dan kan komen helpen, kun je de hond op een draagbaar (of hoe noemt dat) met twee naar de auto dragen, en ben je veel sneller bij de da. 

Groetjes,
 

[Barosho]

Ik heb er eigenlijk nog nooit bij stil gestaan en heb ook vaak mijn GSM niet mee op wandeling :bloos:
Vooral niet panikeren is volgens mij de boodschap en zo snel mogelijk de bewoonde wereld weer bereiken
Basje weegt maar 5kg dus die zou ik makkelijk kunnen dragen maar 35 en bijna 45kg dat zou al heel wat moeilijker zijn.
Al denk ik dat je heel wat kan als er levens vanaf hangen

[hartje]

Ik heb Roeky helemaal alleen kunnen dragen toen die nog onder narcose was na de castratie en dat heb ik zo voorzichtig mogelijk gedaan en zo voorzichtig mogelijk neergelegd.
Nadat hij ingeslapen was kreeg ik die niet alleen uit de auto en ik denk niet dat die zwaarder was.  Mijn buurman heeft geholpen om die in de keuken te leggen. De volgende dag heb ik de rest alleen gedaan (ook al was er dan al een afspraak gemaakt met de buurman).  Ik heb wel heel wat keren: 'Sorry Roeky' gezegd.(details zal ik maar niet schrijven).

Roeby kan ik NIET dragen, maar voor Roeby verzet ik bergen.  Ik denk dus echt dat ik die opneem als er ooit iets is.

[Andina]

Als ik alleen ga wandelen (met de 2 honden), is dat meestal hier in de omgeving. Ik neem wel altijd mijn GSM mee.
Er kan iets met de hondjes gebeuren, maar zelf kun je ook vallen en iets breken ofzo ...
Als we "op verplaatsing" wandelen zijn we meestal met z'n tweeën.
In geval van nood je eigen DA bellen, en die kan dan eventueel het nr. van een collega in die buurt doorgeven.

[els]

Je kan onmogelijk alles voorzien, als ik alleen op pad ben op onbekend terrein laat ik wel weten waar ik ongeveer zit en tegenwoordig heb ik ook een gsm mee 

voor de rest hoop ik op een goede engelbewaarder

[Copin]

Ik heb gewoon altijd mijnen gsm mee.
De dagelijkse wandelplek ligt goed bereikbaar voor vrienden en/of hulpdiensten.
maar veraf gelegen plaatsen?
nooit bij stil gestaan, maar nood breekt wet, zou ik zeggen.
en dan kent creativiteit geen grenzen denk ik