verleden jaar in mei al besloot ik met m'n beste vrienden naar CM te gaan.
alles werd toen al besproken. Oorspronkelijk met 11, door omstandigheden uiteindelijk met 10 trokken we vrijdag, elks vanop ons eigen vertrekplaatsje, richting Mormont, waar Chez Maranoa gevestigd is.
Via smsjes kon ik zo ongeveer lokaliseren waar mijn vriendjes zaten en of ze de juiste richting aanhielden... Toen wij op nog op een half uur verwijderd waren van Chez Maranoa - Els & Dirk waren ondertussen met hun megamoderne camionette gearriveerd - kregen we van Sabine een sms 'over een half uur ben ik daar'. Tiens tiens, dan zaten we toch zo ver niet van elkaar. Leek me wel leuk... wij van de autosnelweg af (Harre) en na een half uur via nog wat binnenbaantjes sjeesden we Mormont binnen om zo bij Anneke en Marcel uit te komen... Daar kregen we koffie en Hollandse boterkoek voorgeschoteld. Dat half uurtje van Sabine begon toch al drie kwartier te worden en dus besloot ik haar ff te smsen. Ze belde kort nadien... bleek dat ze toch al aan de kerk was geraakt... en zo kwam ze via mijn deskundige leiding ter plaatse...
Nadat uiteindelijk ook Chris en Magda met de kindjes waren gearriveerd, kon het vriendenuitje starten. Chris en Magda waren wat later omdat hun kindjes pas na 16u thuis waren van school.
Avondmaal hebben we genuttigd in Chez Maranoa zelf, omdat we ons dan ten eerste niet moeten verplaatsen - waar Els en Dirk dankbaar voor waren
- en ten tweede omdat Anneke nu éénmaal zo'n megagoede keukenprinses is... Haar keuken ligt vol van de kookboeken... en wij zijn (zoals ik dacht haar eens te hebben horen zeggen) de perfecte proefkonijnen...
Avond 1 sloot af kort na 23u. We hadden dan ook nog geen wandeling in onze botjes.
Dag 2, ontbijt om 9u en start van de wandeling om 10u, ongeveer toch... We werken niet zo op uur en dat vinden we best fijn. Wandeling ochtend duurde ca 2u en was een mengelmoes van de cijfers 14, 10 en 9. De namiddagwandeling was er eentje van ca 3u en was route 11.
De namiddagroute bleef Dixie bij la mama, die verkoos thuis te blijven. Denkende aan haar rug en aan ons, omdat we anders zeker tot middernacht zouden hebben gewandeld.
Ook weer deze avond genoten we van de megagoeie prestatie van Anneke.
Deze avond kropen we allen wat vroeger onder de wol... om hopelijk een betere nacht - voor de meesten toch - te doorstaan.
Cockers die niet gewend zijn mee te slapen op dezelfde kamer als hun baasjes, zorgen namelijk ervoor dat die baasjes zich ook niet mochten wentelen in hun dromen...
Zondag, laatste dag alweer, organiseerden we een grote route van ca 4u stappen, de 7. Nu besloot Anneke dat ze ook wel eens wou weten wat een DF wandeling zo kan inhouden... op vlak van snelheid dan... en dat heeft ze geweten
Ze zit nu met spierpijn aan haar pc... hopende op foto'kes van al die leuke wandelingen die we hebben gedaan... en vooral: hebben wij Everzwijntjes gezien? Zwijntjes wel... maar die ever was toch ver te zoeken.
Op zondagvoormiddag ca 10u40 vertrokken, op zondagnamiddag ca 14u30 terug thuis gearriveerd. Dan nog ff bekomen van deze trip... en dan met z'n allen naar huis... al kreeg Dirk hun wrak niet meteen in gang...
Moozer heeft dat niet meer mogen meemaken, want die maakte dat hij weg was... Uit angst dat hij zou moeten helpen duwen. En met z'n pijnlijke borstkas... zag hij dat wellicht niet echt zitten.
Volgens mij was hij jaloers op z'n vrouwtje ...
Foto'kes plaatsen wij in de sectie van Chez Maranoa... in de loop van de week
