Riet op Maart 21, 2008
Op de hondenschool in kontakt gekomen met de Shetland Sheepdog, erover beginnen te lezen en dromen.
Als Minoes met Charlie vertrok zou ik een Sheltie nemen. Niet dat ooit een ander hondje Charlie kan vervangen
Dus iedere keer dat Tine voorstelde om dit of dat hondje te adopteren was het nee (soms wel eens ernstig getwijfeld of me zelfs bijna laten ompraten).
Ik hou van die aktieve, goed luisterende hondjes, ik ben gek op hun haar dansend in de lucht.
Wat dat aktief betreft was wat men vertelde juist, dat goed luisterend iets minder.
Dus op een dag een paar maand voor mijn 50e verjaardag belt mijn zus met de vraag ok ik akkoord ga met mijn verjaardaskado.
Welk kado? Minoes was dus de familie aan het warm maken om mij een sheltiepup te geven voor mijn verjaardag.
Toch nog even getwijfeld. Financiëel moet het haalbaar blijven om twee honden en een studerende dochter te hebben.
Maar dan toch maar ja gezegd.
Lijstjes beginnen te maken met fokkers die nestjes hadden en beginnen te bellen.
Met het dominante vrouwelijke gevalletje dat we hier hebben leek een reutje de goede combinatie.
De twee eerste adressen hadden nog pupjes. Het ene was een teefje, op het andere waren er nog drie reutjes.
Beide fokkers waren echter op show dus moesten we wachten. :saywhat?
Maar uiteindelijk afspraak gemaakt om te komen kijken, vrijblijvend voor beide partijen.
En daar was Kobbe, een mooi tricolor pupje en de hondjes van die fokker kende ik van de hondenschool tot onze grote verbazing.
Minoes wilde eerst met mij nog naar andere adressen gaan maar voor mij was de keuze gemaakt.
